Wszystko to wpakowano do worka pod tytułem świadomość emocjonalna. Już o tym pisałam w artykule Kto mebluje mój dom, czyli rzecz krótka o integracji emocjonalnej. Z resztą nie tylko ja… Równie wysoko w „rankingu" oceniana jest poprawna samoocena, czyli rozpoznawanie własnych możliwości, silnych stron, słabości, ograniczeń w celu panowania nad emocjami w taki sposób, aby były one nam pomocne, a nie stanowiły przeszkody w działaniu.

W przypadku emocjonalnych kłopotów poprawna samoocena może pomóc w szybkim dochodzeniu do siebie, refleksji, wyciąganiu wniosków z własnych doświadczeń. Umiejętność ta pozwala na zabezpieczenie się przed blisko powiązanymi z nią wadami, jak: nadmierna ambicja, stawianie sobie bardzo wysokich, wręcz nierealnych celów, pracoholizm, przesadna drobiazgowość, głód władzy i znaczenia, potrzeba adoracji, nieumiejętność przyznania się do własnych błędów.
Wiara w siebie to poczucie własnej wartości i świadomości osobistych możliwości i umiejętności.

Posiadanie tej kompetencji umożliwia wyrażanie niepopularnych poglądów i ich obronę, co często skutkuje podjęciem twórczej i dobrej decyzji, mimo nacisków innych osób i okoliczności. Warunkiem takiego właśnie, a nie innego postępowania jest także przekonanie o tym, że zasady i procedury nie są stałe i niezmienne, zaś ich łamanie wymaga jedynie działania zgodnego z przekonaniem o dobrze pojętej wierze w siebie. (Zalecana jest odrobinka ostrożności zwłaszcza w łamaniu…).