Motywacje określają cele, do których dążymy, natomiast emocje odzwierciedlają stan uczuć, których doświadczamy, starając się te cele osiągnąć. Głównym powodem, dla którego uczucia i motywacje omawiam razem, jest to, że pobudzają nas do działania. Stymulują procesy: spostrzegania, uwagi, uczenia się, pamięci, myślenia, rozumowania oraz komunikowania się.

Emocje organizują naszą aktywność. Uczucia pociągają nas do zachowania się w określony sposób, mogą włączyć się i zadziałać motywująco w sytuacji podejmowania decyzji. Czyli to, co nas popycha i pociąga do działania - to motywacja. Jak pisze Georg Miller, motywacje „są to te wszystkie popędy i dążenia - biologiczne, społeczne i psychologiczne - które nie pozwalają nam pozostawać w bezczynności i popychają nas, mniej lub bardziej zdecydowanie, ku działaniu".

Motywy działań

Motywy działań pochodzą od sił biologicznych, społecznych, psychologicznych. Można przypuszczać, że rozwój i potrzeba pełnego wykorzystania własnego potencjału są ważnymi siłami motywującymi, a być może nawet bardziej znaczącymi i głębiej oddziałującymi czynnikami w wymiarze humanistycznym niż należące do niższego stopnia siły fizjologiczne. 

Polecamy: Budowa systemu motywacji pozapłacowej

Nie powstała dotychczas teoria motywacji, która w pełni uwzględniałaby to wszystko, co wiemy dzisiaj o motywach niższego stopnia oraz potrzebach wyższego stopnia. Nie ulega jednak wątpliwości, że próbując odpowiedzieć na pytanie, dlaczego robimy to, co robimy, musimy wziąć pod uwagę oba rodzaje potrzeb.
Samodzielne ustalanie celu wpływa na poprawę wykonania zadania.